​BLOG:​ Het verhaal achter 'De 12 van Oldenheim' - Deel 2

Laatste Nieuws

5-7-2017

Op dit moment is bij Videoland de 12-delige thrillerserie ‘De 12 van Oldenheim’ te zien, die over enige tijd ook door RTL 4 zal worden uitgezonden. Deze serie, geproduceerd door Endemol Shine Nederland, is bedacht en geschreven door Lex Passchier, die in een aantal blogs over de ontstaansgeschiedenis en het maakproces van de serie vertelt.

Deel 2: Oldenheim komt tot leven

Als scenarioschrijver lever je altijd een halfproduct. Na jou komt er een heel team dat een script gaat interpreteren en vervolgens tot leven gaat wekken. Wordt het zoals je het in je hoofd had? Normaal gesproken heb je als scenarioschrijver geen andere keus dan deze vraag los te laten, die spanning hoort er nu eenmaal bij. Maar bij ‘De 12 van Oldenheim’ verkeerde ik in de gelukkige omstandigheid dat ik, samen met Gerd Jan van Dalen van Endemol Shine Nederland, tevens mocht optreden als Creative Producer, waardoor ik bij de belangrijkste creatieve beslissingen betrokken zou blijven.

 

Het creatieve team

Terwijl Martin van Steijn en ik druk bezig waren om de 12 scenario’s voor de serie te schrijven, ging er tegelijkertijd een trein rijden om alles wat we bedachten om te zetten van papier naar beeld. Naast de regisseurs Anne van der Linden en Rémy van Heugten werd ons creatieve team als eerste aangevuld met Joost Rietdijk als director of photography, Ben Zuydwijk als production designer en Marion Boot als styliste. Al snel lag er een boekwerk op tafel waarin een eerste aanzet was gegeven om de ‘look and feel’ van de serie neer te zetten. Met behulp van afbeeldingen van internet, screenshots uit verschillende internationale series en veel interieurfoto’s, discussieerden we over welke richting we op zouden gaan. De serie ‘Hinterland’ was in dit stadium een belangrijke inspiratiebron, vooral als het ging om kleurgebruik. Ook bij ons zou kleur een belangrijke rol gaan spelen, omdat er gedurende het verhaal drie seizoenen zouden verstrijken: zomer, herfst en winter. Omdat ondertussen ook de paranoia bij de personages toeneemt, kwamen we al snel op het idee om alles in de serie steeds kaler te maken naarmate we dichter bij het einde kwamen: legere shots, steeds minder kleur en steeds ijlere muziek.


Casting

Met Betty Post en Houdijn Beekhuis van Kemna Casting waren we op dat moment al druk in gesprek over de acteurs die de rollen in ‘De 12 van Oldenheim’ zouden gaan vervullen. Tijdens een aantal brainstormsessies gingen er veel namen over tafel, wat resulteerde in een document waarin bij elke rol meerdere portretfoto’s van acteurs en actrices stonden. Daarbij ging het natuurlijk ook over combinaties. Als híj de vader speelt, geloof je háár dan als dochter? Geloof je deze twee acteurs als broers?

Er werd hoog ingezet: we wilden een cast van een hoog kaliber en we waren blij dat de eerste acteurs die we benaderden meteen enthousiast waren over het format. En toen de eerste grote namen eenmaal aan de serie verbonden waren, volgden er al snel meer. Omdat het een serie met een grote cast is, was het voor de acteurs niet noodzakelijk er iedere draaidag te zijn. En dan verdwenen er in de loop van het verhaal ook nog eens een boel karakters. Dat maakte dat het voor goede en bekende, maar daardoor ook drukbezette acteurs toch mogelijk was de serie te doen. Dit heeft geleid tot de geweldige cast, die in mijn ogen voor een groot deel verantwoordelijk is voor de kwaliteit van het eindresultaat.

 


Oldenheim

Onder leiding van uitvoerend producent Steven Berendsen werd ondertussen gezocht naar een geschikt dorp waar we de serie konden draaien. Als kind keek ik vaak naar de Australische serie ‘The Flying Doctors’, dat zich afspeelde in het fictieve plaatsje Coopers Crossing. Dat dorp had een hoofdstraat waaraan het hotel van Vick en Nancy lag, met daar schuin tegenover het radiostation van de Flying Doctors en iets verderop de garage van Emma. Hoe Coopers Crossing verder in elkaar stak werd nooit duidelijk, maar die hoofdstraat was voor de kijker een sterk referentiepunt. Dat wilde ik voor ‘De 12 van Oldenheim’ ook: een herkenbaar dorpsplein waar we in het verhaal steeds terug zouden keren. Tegelijkertijd was er de wens dat het geen oubollig of te pittoresk plaatsje zou zijn. Het moest karakter hebben, maar wel van deze tijd voelen.


Na op foto’s en tijdens rondritten al flink wat plaatsen te hebben bekeken en er heel wat te hebben afgekeurd (te klein, te groot, te weinig sfeer, teveel ‘Swiebertje’), belandden we uiteindelijk in Harmelen, vlakbij Utrecht. Het dorpsplein had alles wat we zochten: een kerk, een restaurant en bovendien: een leegstaand bankgebouw, waar we ons productiekantoor konden inrichten en dat tevens dienst kon doen als het politiebureau in ons verhaal. Toen de Gemeente Woerden, waar Harmelen onder valt, alle medewerking toezegde, hadden we Oldenheim gevonden. 

Locaties samenstellen

‘De Kloosterhoeve’, het restaurant op het dorsplein van Harmelen, wilde eveneens graag meewerken, wat betekende dat we daar iedere maandag konden draaien als ze gesloten waren. Voor het verhaal moest het een hotel zijn, maar zij hadden jammer genoeg geen kamers; als je de houten trap in het restaurant opgaat, kom je in een vergaderzaaltje onder het dak terecht. De gang boven en de hotelkamers die in de serie te zien zijn, zijn gedraaid in een hotel in Woerden. 

Helaas kregen we van het kerkbestuur geen toestemming om in de kerk op het dorpsplein van Harmelen te draaien. In de serie zijn daarom twee kerken te zien: het exterieur is van de kerk op het plein in Harmelen, het interieur van de kerk is opgenomen in Wormer. Verder werden door locatiescout Evert Stolwijk in Harmelen en omgeving (Woerden, Vleuten, Vinkeveen, Gouda) alle plekken gevonden die voor het verhaal nodig waren.

Eerste draaidag

Op de eerste breakdownvergadering kwam alles voor het eerst samen. Tijdens een breakdownvergadering wordt elke scene besproken en wordt alles besloten en afgesproken, zodat er op de set niet meer uitgebreid gediscussieerd hoeft te worden.


Alle departementen zitten tijdens zo’n vergadering aan tafel en ieder detail komt ter sprake. Hoeveel figuratie is er in deze scene aanwezig? Draagt Frits in deze scene zijn jas of niet? Hoe moet die wond er precies uitzien? Doen we deze scene met een stuntdubbel? Het productieteam houdt al deze beslissingen bij en vermeldt ze vervolgens op het call-sheet, waarop per draaidag alle bijzonderheden beschreven staan.

Toen brak op 15 augustus 2016 de eerste draaidag aan. De eerste scene was er één tussen Noortje Herlaar en Gaite Jansen op het terras van ‘De Kloosterhoeve’, uit aflevering 4. Het plein was afgezet, er liepen tientallen figuranten rond, overal stonden materiaalwagens en in de cateringbus werd gekookt. Maar het meest bijzonder was toch wel om Noortje en Gaite voor het eerst in hun rollen van Peggy en Suus te zien. Ineens was het allemaal realiteit. Alsof het niet door Martin en mij geschreven was, maar buiten ons bestond.

Toen ik diezelfde dag op het productiekantoor het bord zag staan dat speciaal gemaakt was om de dorpsgrens van Oldenheim aan te geven, had ik dat gevoel nog sterker. Oldenheim was echt geworden.


De seizoenen verstreken

De draaiperiode duurde van half augustus 2016 tot eind januari 2017. Het is als schrijver altijd bijzonder om op de set te zijn en te zien hoe talloze professionals hun expertise toevoegen aan jouw verhaal, al heb ik ook vaak het gevoel dat ik alleen maar in de weg loop. Bij ‘De 12 van Oldenheim’ was elk bezoek aan de set een groot plezier. Er werd ontzettend hard gewerkt, met veel respect voor elkaar en elkaars vakmanschap. De sfeer was altijd optimistisch. Natuurlijk gingen dingen soms niet volgens plan, maar dat werd steevast met veel flexibiliteit opgelost.   

86 draaidagen

En het geluk lachte ons toe, want we hadden ongelooflijk veel mazzel met het weer. In de zomer was het echt zomer en op de winterdagen waarop we dat het beste konden gebruiken waren de velden ineens wit en lag er op het vennetje een dun laagje ijs. Zo verstreken er 86 draaidagen en sloten we af met een opnamedag in Spanje, waar een geweldige set stond die door Ridley Scott was achtergelaten en waar wij de scenes hebben gedraaid die zich in Irak afspelen.

 

Het bord met ‘Oldenheim’ kreeg ik op de laatste draaidag in Harmelen uit handen van Steven Berendsen overhandigd namens de cast en crew. Het staat nu in mijn tuin, met achterop de namen van een groot deel van de cast en crew. Een prachtcadeau. 


Tegelijkertijd luidde het einde van de draaiperiode een nieuw begin in. In de montage zouden we het verhaal vanaf de eerste aflevering opnieuw gaan beleven en vertellen. Zouden alle puzzelstukjes op hun plek vallen?

 

Daarover meer in de derde en laatste blog van Lex Passchier

Heb je de eerste blog van Lex gemist?​​​​​ Het verhaal achter 'De 12 van Oldenheim' - Deel 1​

Meer over Lex: www.lexpasschier.nl


© Joris van Bennekom