​​BLOG: Het Verhaal achter 'De 12 van Oldenheim' - Deel 3

Laatste Nieuws

12-7-2017

Op dit moment is bij Videoland de 12-delige thrillerserie ‘De 12 van Oldenheim’ te zien, die over enige tijd ook door RTL 4 zal worden uitgezonden. Deze serie, geproduceerd door Endemol Shine Nederland, is bedacht en geschreven door Lex Passchier, die in een aantal blogs over de ontstaansgeschiedenis en het maakproces van de serie vertelt.

Deel 3: Op slot

Voor het opnemen van 'De 12 van Oldenheim' waren in totaal 86 draaidagen nodig, waarin alle scenes a-chronologisch werden gedraaid. De serie was opgedeeld in drie blokken van ieder 4 afleveringen, en binnen ieder blok waren alle scenes (meer dan 200!) door elkaar gehusseld en werden ze gedraaid in een volgorde die productioneel het handigst was. Je gaat immers niet voor één scene naar het huis van Ruud Jonkers, dan draai je daar meteen alle scenes die zich daar in de vier afleveringen van dat blok afspelen. Zo kon het gebeuren dat een draaidag bij het huis van Ruud begon met een scene uit aflevering 5, gevolgd door een scene uit aflevering 8 en daarna twee scenes uit aflevering 7. Een acteur is dus constant bezig met de vraag: waar zit deze scene in het verhaal, waar kom ik vandaan en waar ga ik naartoe? Uiteraard is er een regisseur die deze grote lijnen in de gaten houdt, maar pas als in de montage alle scenes weer op de juiste plek achter elkaar worden gezet, weet je of het een logisch, geloofwaardig, spannend en vloeiend geheel is geworden.


​​Montage

Aan de regisseurs Anne van der Linden en Remy van Heugten de taak om de ongeveer 660 gedraaide scenes tot 12 afleveringen te maken. Dat deden ze samen met een aantal geweldige editors: Boelie Vis, Marcel Wijninga en Joseph Derksen van Filmmore. Anne en Remy zetten met de editors een eerste versie van iedere aflevering in elkaar en vervolgens ontvingen Gerd Jan van Dalen van Endemol Shine en ik die versies per mail. Zeker bij de eerste aflevering was het natuurlijk enorm spannend om te zien wat het was geworden.

Ik was meteen ontzettend blij. In de eerste plaats vanwege het fenomenale spel van onze acteurs. Het was nergens te vet, maar ook nergens te ingetogen. Anne en Remy hadden daar met de cast een perfecte balans in weten te vinden. En het zag er schitterend uit. Het camerawerk van Joost Rietdijk was niet alleen heel ondersteunend aan de spanning en het drama van het verhaal, maar doordat hij tijdens het draaien oog had gehad voor allerlei sfeerbeelden, zoals kraaien die langs de kerktoren van Harmelen vlogen, een stukje touw aan een hek en een dode vogel langs de kant van de weg, voegde dat enorm veel toe aan het bereiken van de vervreemdende sfeer die ons voor ogen stond. Daarnaast had een zogenaamde ‘second unit’ rondom Harmelen een heleboel stockshots van het dorp gedraaid die niet specifiek in de scripts beschreven stonden, maar die nu tussen de scenes door waren ‘gesprenkeld’ en die het geheel een enorme rijkdom gaven.

Een seconde meer of minder

Samen met de regisseurs bekeek ik deze eerste montageversies scene voor scene en begon het grote schaven. Scenes werden soms op een andere plek gezet, omdat dat beter werkte. Niet zelden werden er zinnen weggelaten, omdat het spel van een acteur of actrice soms genoeg zei en het niet ook nog in dialoog verteld hoefde te worden. Soms werden scenes geschrapt omdat ze in het totaalplaatje ineens onlogisch voelden of de vaart uit de aflevering haalden. Iedere aflevering moest uitkomen rond de 42 minuten en daar zaten we met die eerste montageversies sowieso vaak ver boven. Naast schaven was het dus vooral een kwestie van schrappen.



Tevens was het zaak het plot zo helder mogelijk te vertellen en het drama goed uit te balanceren; je wilt niet dat je in aflevering 3 alle emoties al tot een hoogtepunt hebt gebracht, waardoor je er daarna niet meer overheen komt. Een ander belangrijk aandachtspunt tijdens het monteren was: zorgen dat de kijker kan blijven meepuzzelen en niet in een te vroeg stadium al door heeft wat de oplossing is.

Met name dit laatste vond ik het moeilijkst tijdens het montageproces. Als makers kenden we iedere scene en de complete ontknoping tot in detail, maar hoe kijkt iemand zonder enige voorkennis naar de afleveringen? Omdat dit lastig in te schatten was liet ik mijn thuisfront, dat niets wist over het einde, de voorlopige montageversies zien. Daaruit bleek al snel dat we goed zaten, al heeft het ook geleid tot het aanpassen van bepaalde scenes om momenten die toch tricky bleken, te omzeilen. En soms konden we door een shot een seconde langer of korter te laten staan nog een enorm verschil maken in kijkbeleving.

De finishing touches

Uiteindelijk lag er na 3 of 4 montageversies dan een versie die ‘op slot’ ging. Dat wil zeggen dat er aan de montage van de shots niets meer veranderd kan worden en dat is altijd een moment om even diep adem te halen, want je weet dat alles dan vastligt en dat je niet meer terug kunt.

Vervolgens worden de scenes gecorrigeerd in kleur en audio en werden de special effects aan de afleveringen toegevoegd. Zo zagen we bijvoorbeeld voor het eerst de sterrenregen uit aflevering 1 verschijnen. En met Endemol Design hebben Gerd Jan en ik een middag zitten stoeien met de titel van de serie die we aan het begin van iedere aflevering op een specifieke manier uit beeld wilden laten gaan. Namelijk door de letters één voor één te laten verdwijnen, net als de personages in de serie.

Muziek

Ondertussen had Merlijn Snitker prachtige muziek voor de serie gecomponeerd. Inspiratiebron hiervoor was opnieuw de serie ‘Hinterland’, waarin niet zozeer sprake is van muziek, maar van een soort soundscape die meer uit geluiden dan uit melodieën bestaat. Merlijn had al een voorraad muziekstukken gemaakt die tijdens het monteren door de editors aan de scenes waren toegevoegd, maar in de allerlaatste fase heeft Merlijn alles op de definitieve montageversies ingespeeld, waardoor er zelfs accenten op shotwissels of scene overgangen konden worden gelegd.

Videoland

Dit alles leidde ertoe dat wij eind april 2017, zo’n drie maanden na de laatste draaidag, alle twaalf afleveringen opleverden aan Videoland. Ik kan niet anders zeggen dan dat we het met een goed gevoel loslieten.

Vanaf half mei 2017 werden er promo’s voor de serie uitgezonden op televisie en zelfs in de bioscopen was een trailer te zien. Erg leuk om appjes van vrienden te krijgen die ergens in het land beelden van de serie hadden gezien op het grote witte doek. En op het pand van RTL Nederland was wekenlang een banner van de serie te zien. We vonden het met z’n allen ontzettend stoer.


Op 24 mei 2017 zette Videoland de serie online en al snel kwamen de eerste reacties. Natuurlijk van familie en vrienden, maar ook op social media. Men was buitengewoon positief. Op enkele uitzonderingen na -die zijn er altijd- laat iedereen die de serie gezien heeft zich er tot op de dag van vandaag enthousiast over uit. Ook verscheen er een aantal goede recensies, o.a. in de Volkskrant.  


Uiteraard is het een ontzettend fijn gevoel om te merken dat het publiek het mooi en spannend vindt en als ik mensen hoor zeggen dat ze niet konden stoppen met kijken, wat met grote regelmaat gebeurt, beschouw ik dat als een groot compliment en als bewijs dat we in onze opzet geslaagd zijn.

Fan event

En dat werd op bijzondere wijze bevestigd afgelopen maandag, de dag waarop door Videoland in Harmelen een heus fan event voor ‘De 12 van Oldenheim’ was georganiseerd. Zo’n vijfendertig fans van het allereerste uur waren door Videoland geselecteerd en vanaf station Woerden werd deze groep in een touringcar naar ‘De Kloosterhoeve’ gebracht, de plek waar we vele scenes hebben opgenomen. Daar wachtte hen niet alleen een ontmoeting met een deel van de cast, maar er volgde ook een rondleiding door Harmelen die langs vele locaties uit de serie voerde. Een mooi vormgegeven routekaart wees de weg. Na een heerlijk diner heb ik samen met Gerd Jan nog een verhaaltje gehouden over het ontstaan van de serie, waarna de fans huiswaarts keerden. Sommigen hadden een lange weg te gaan, want er waren deelnemers bij uit Deventer, Doetinchem en Zeeland! Erg leuk om van deze mensen persoonlijk te horen dat ze zo van de serie genoten hadden. Eén meisje verweet me dat ze een 5,3 voor een tentamen had gehaald omdat ze niet kon stoppen met kijken terwijl ze eigenlijk had moeten studeren. Nu moest ze in augustus herkansen. Heel vervelend voor haar, maar ik kon een kleine glimlach niet onderdrukken.


Hoe nu verder?

Vandaag is het 12 juli 2017. De serie blijft uiteraard op Videoland te zien en stiekem hoop ik op veel regenachtige zomerdagen. Komend televisieseizoen zullen de afleveringen op RTL 4 worden uitgezonden en uiteraard zijn we met z’n allen heel benieuwd hoe de serie het op de reguliere zender gaat doen.

Inmiddels is er ook een promo van de serie gemaakt voor de internationale markt en zijn de eerste twee afleveringen ondertiteld om in het buitenland interesse te wekken voor ‘The Oldenheim 12’. Het zou natuurlijk geweldig zijn als de serie in het buitenland wordt uitgezonden of dat er nieuwe versies worden gemaakt. De tijd zal het leren.

Op dit moment is de belangrijkste vraag of we een tweede seizoen mogen maken. Fingers crossed!

Wat de toekomst ook mag brengen: ik ben ontzettend trots op wat we met z’n allen gemaakt hebben. Vanuit een gedachte komen tot een 12-delige serie is al bijzonder. Maar als je dat dan ook nog eens mag doen met zo’n fantastische club mensen, dan weet ik zeker dat er op de wereld geen leuker vak bestaat dan dat van mij.

 


Foto: William Rutten

De eerste twee blogs van Lex over het verhaal achter 'De 12 van Oldenheim' kun je hier teruglezen: 

- Blog 1: Van idee tot scripts

- Blog 2: Oldenheim komt tot leven​

Kijk voor meer informatie over Lex op: www.lexpasschier.nl


Foto: Joris van Bennekom​